من اصولا شخص گلهمندی نیستم. خیلی سخت پیش میاد که بخوام از کسی یا چیزی بدگویی کنم، اونم توی جایی مثل وبلاگ که عمومیه. ولی بابت زخمی که من و خیلی از دوستانم از بلاگیکس خوردیم، فکر میکنم ممکنه سالها ازش بد بگم. چیزهایی از بلاگیکس دیدم که باعث شد هربار دوتا شاخ جدید در بیارم. و حالا از اینکه نحوست بلاگیکس دامن خودش رو گرفته باشه تعجب نمیکنم. بلاگیکس از صبح در دسترس نیست. و این قطعی به نظر داره طولانیتر از قطعیهای موقت و یکیدوساعته میشه.
داشتم فکر میکردم توی شرایط فعلی، وقتی هیچ سرویس مطمئنی وجود نداره، و هنوز فرهان (یکی از بچههای بیانی) هم سرویس وبلاگ «وبها» رو بالا نیاورده، (البته باید دید خود وبها چطور قراره جلو بره) احتمالا یکی از معدود گزینههای مطمئن همین وبلاگ وردپرسی روی هاست و دامنهی شخصیه. من چک کردم دیدم میشه قیمتهای مناسبی برای هاست پیدا کرد، حتا با ماهانه حدود ۲۵۰ تومن میشه یه هاست نسبتا خوب گرفت. دامنهی ir هم که پنج ساله میشه با ۱۵۰ تومن ثبت کرد. مفت! تنها چالشی که ممکنه برای وبلاگنویسایی که از سرویسهای مختلف میخوان مهاجرت کنن به وردپرس، قالب وردپرسه.
برای کسایی که نمیدونن وردپرس چیه، وردپرس یه سیستم وبلاگنویسی بهشدت قدرتمنده، که میتونه امکانات بینهایتی داشته باشه. یعنی حتا قابلیت تبدیل به یک فروشگاه آنلاین و حرفهای رو داره. ولی مثل هر سیستم جدیدی، برای کاربرانی که باهاش کار نکردن میتونه اوایل کمی سخت و گیجکننده باشه. معمولا برای ساختن یه وبلاگ وردپرسی، یا باید خودمون کمی دانش فنی داشته باشیم، یا از افرادی که دانش فنی دارن کمک بگیریم. ولی بعد از اینکه چالشهای اولیه تموم شد، آدم یه عمر راحته. فقط هزینهی هاست میمونه.
داشتم فکر میکردم خیلی دوست داشتم که بتونم به دوستانی که میخوان از سرویسهای رایگان و نامطمئن به وردپرس مهاجرت کنن کمک کنم، ولی میبینم توسعهی وگزیست اون یهمقدار تایم خالییی که داشتم رو هم پر کرده، طوری که حتا فرصت نمیکنم دست به سر و روی وبلاگ وردپرسی خودم بکشم! مثلا بخش کامنتها و تاریخ پستها کاملا روی اعصابمه و تمام تلاشمو میکنم که کمالگرایی باعث نشه برنامههای فعلیم رو بهم بریزم و تایمم رو بذارم روی وبلاگ. مثلا اگه تایمش رو داشتم، حتما چندتا قالب ساده و شکیل آماده میکردم تا دوستانی که به وردپرس مهاجرت میکنن خیلی سردرگم نباشن بابت قالب، و خیلی سریع جا بیفتن. کاش کسی بود که این کارو میکرد… ما وبلاگنویسا واقعا دربهدر شدیم این چند وقته، و حتا اگه بخوایم قید نوشتن رو بزنیم یا برگردیم به نوشتن توی سالنامه و دفترمون، حق داریم…
دیدگاهتان را بنویسید